Wie is Anneke Wilbers

Als kind dacht ik dat het leven altijd mooi zou blijven. Ik was een vrolijke spring-in-‘t-veld. Dat werd al anders op de ‘lagere school’. Heel vroeg kreeg ik te maken met verlies, ik werd onzeker en ik had jarenlang depressieve buien. Daarna volgden schulden en een scheiding als ‘toetje’.

Zowel geestelijk als fysiek liep ik vast, in 2012 kon ik bijvoorbeeld niet verder dan 100 meter lopen, veroorzaakt door stress. Ik had een lange weg te gaan.

Was dit altijd makkelijk? Nee, absoluut niet! Was het al die pijn en moeite waard? Daarop kan ik alleen maar volmondig ja zeggen. Door dit alles ben ik een leuker, krachtiger mens geworden. Ik heb geleerd dat pleasen en me altijd maar aanpassen om er bij te horen absoluut niet werkt! Wat wel werkte is mezelf leren kennen en waarderen, met al mijn eigen-aardigheden en kronkels.

Er is moed en lef voor nodig om jezelf te accepteren en te helen!